Badanie histopatologiczne

Kofeina i HTZ a ryzyko choroby Parkinsona. Streszczenie: Stwierdzono, że mężczyźni spożywający duże ilości kofeiny mają mniejsze ryzyko zapadnięcia na chorobę Parkinsona od mężczyzn niespożywających kofeiny. Z kolei u kobiet nie zaobserwowano takich zależności. Ze względu na to, że ta badanie histopatologiczne pomiędzy płciami może być zależna od wpływów hormonalnych, autorzy prospektywnie zbadali wpływ HTZ i spozywania kofeiny na ryzyko wystąpienia choroby Parkinsona u kobiet po menopauzie.



Typ menopauzy, dzietność, wiek wystąpienia menopauzy u kobiet z naturalną menopauzą nie były istotnie skorelowane z zapadalnością na PD. Jednakże obserwuje się pewien trend do mniejszej zapadalności wraz ze wzrostem wieku wystąpienia menopauzy. Niespodziewanie stosowanie doustnej antykoncepcji przez 5 lub więcej lat było związane ze zwiększoną zapadalnością na PD – ryzyko względne 1.63/1. Kobiety zostały podzielone na 5 grup pod względem wielkości spożycia kofeiny. W grupie kobiet spożywających najmniej kofeiny średnio 68mg/dobę co odpowiada ½ filiżance kawy, stosowanie HTZ wiązało się ze zmniejszeniem względnego ryzyka zapadnięcia na PD o 34%.

Średni okres czasu od rozpoznania SE do leczenia cIV-MDZ wynosił 3.9 dnia (0-17) i wszyscy nasi pacjenci nie mieli drgawek (klinicznie) w tym momencie. Przedłużające się napady i niedrgawkowy SE wiążą się ze zwiększoną śmiertelnością i złą reakcją na leczenie, widać to u naszych pacjentów. Tylko u 24% uzyskano natychmiastową i utrzymującą się dobrą reakcję na leczenie cIV-MDZ. Opóźnienia we wprowadzeniu cIV-MDZ były w wielu przypadkach spowodowane trudnościami w ustaleniu diagnozy niedrgawkowego SE i wielokrotnymi nieudanymi próbami kontrolowania napadów podaniem AED nie w ciągłych wlewach. Norka kosmiczna ciekawie oznacza smaczne kaloryfery.